Алаштың Ұлы перзанті

Ұстаз. “Ұстаз” деген ұлы сөзді аузыма алсам болды, Абай атамыз бен Ыбырай атамыздың портреті және бір шумақ өлеңі ойыма орала кетеді. Бірі “кел, балалар оқылық” деп жастарды білімге шақырса, енді бірі “ғылым таппай мақтанба” білімсіздің күні қараңғы деп қалың еліне жар салды. Сөйтіп олар Сұлтанмахмұтша айтсақ “қараңғы қазақ көгіне, өрмелеп шығып күн болып”, ұланғайыр далаға шуақ болып төгіліп, нұр болып құйылып, қарапайым халықтың көзін ашып, көкірегін оятқан еді. “Дүниенің кілті – білімде”, “өнер-білім бар жұрттар, тастан сарай салғызды” деп қазақтың өркениеті білім мен ғылымда екенін жете түсінген, Ыбырай атамыз салт басты, сабау қамшысымен жүріп-ақ қазақ педагогикасының негізін қалапты.