1. К?рініс: Бір топ о?ушылар таби?ат аясында дем алуда. Адамдар таби?ат сар?ылмас ?азына деп т?сініп, оны? ?орларына бірте – бірте зиян келтіре бастайды.
Жа?алауында отыр?ан жастар боса?ан ыдыстарын, тама?тарды? ?алды?тарын ла?тырып, су жа?алауына ?скен а?аштарды шаба бастайды.
Сол с?тте ?сіп т?р?ан а?аш?а тіл бітіп, с?йлей ж?неледі:
- Ей, адамзат, адам баласын д?ниеге келтіріп, бойында?ы бар махаббат мейірімін, к?н шуа?ын ж?регі?ізге ?ялататын аяулы Ана - таби?ат! Таби?ат б?л адам бойына ?уат, к??іліне шабыт, сезіміне л?ззат шапа?атын беретін с?лулы? пен ?семдік ?лемі емес пе? ?аза?тар - тумасынан таби?атты с?йіп ?скен, ?орша?ан орта?а ?лкен ілтипатпен ?ара?ан халы?. Ал, сен болса? сол ?демілікті жойып, халы? д?ст?ріне ?арама – ?айшылы? к?рсетіп отырсы?! Ей, пендем есі?ді жи,
Атамекен жан?а жайлы сая бау,
Ар алдында к?н? болар таби?атты аямау.
?анымыз?а сі?ген екен с?тімен ананы?
Ту?ан жерді? таби?атын аялау.
